ΙΑΤΡΟ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΠΑΤΡΑΣ, 18 Μαΐου 2018

Μια πρωτοποριακή ιδέα που υλοποιήθηκε με σκοπό την υγειονομική διαφώτιση των νέων όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης, που είχε σαν στόχο εμείς να γίνουμε παιδιά αλλά και τα παιδιά να μας διδάξουν πώς βλέπουν μέσα από τα μάτια τους την καθημερινότητα. Η συμμετοχή μου ήταν μέσα από μια ανάλυση της καθημερινότητας των δικών μας παιδικών χρόνων, των σημερινών γονιών αυτών των παιδιών αλλά και μια προσπάθεια να αγγίξουμε ζητήματα της νέας γενιάς, από την παιδική ηλικία μέχρι το πανεπιστήμιο, όχι με το να τους εκπαιδεύσουμε ή να τους νουθετήσουμε αλλά με στόχο μέσα από αυτά τα διαδραστικά δρώμενα να γίνουμε εμείς οι ενήλικες πιο σοφοί. 

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ 

Το κείμενο που ακολουθεί είναι η διάλεξη μου με θέμα «Πώς θα αλλάξουμε την καθημερινότητα» στους μαθητές και φοιτητές στο συνέδριο της Πάτρας «ΝΕΟΙ & ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ:Το Ευ Ζην, υπόθεση όλων μας», στις 18 Μαΐου 2018.

Στην προσέγγιση για το τι είναι καθημερινότητα, ανεξαρτήτως ηλιακής κατανομής, θα έλεγα ότι είναι η προσπάθεια για επιβίωση και ΖΩΗ, ενώ παράλληλα η ίδια αυτή προσπάθεια σου τρώει τις σάρκες εκ των έσω, θα πρέπει κανείς να έχει τη δύναμη να ζωγραφίζει ένα χαμόγελο στην καθημερινότητα του όταν όλα γύρω του είναι μαύρα και αυτό το χαμόγελο να το ζωγραφίζει με χρώματα.

Ποια είναι όμως η δική σας καθημερινότητα;

Καταρχήν κύριο κομμάτι στη ζωή σας είναι το σχολείο ή το πανεπιστήμιο που αντίστοιχα σας προετοιμάζουν για την ακαδημαϊκή σας φοίτηση, για την ένταξή σας στην παραγωγική διαδικασία και αν θελήσει κανένας να αναλύσει την υπόλοιπη μέρα της καθημερινότητας θα διαπιστώσει ότι ενδεχομένως αυτή είναι εγκλωβισμένη στο κινητό, στα social media (facebook,  Instagram, twitter), στις selfies, στα μηνύματα και στα computer games. Μια καθημερινότητα hi-tec με τη σύγχρονη τεχνολογία που παρ΄ όλη την επαφή σας με πάρα πολύ κόσμο ενδεχομένως σας έχει αποκλείσει από τη σωματική επαφή, την ακουστικότητα στην εκφορά του λόγου και του γέλιου ή ακόμα και σε κείνες τις σιωπές που τα μάτια ή τα χείλη γράφουνε κείμενα. Μια άλλη καθημερινότητα είναι να ενταχθείς σε μια διαδικασία να χτίσεις κορμί με γυμναστική, γυμναστήριο, συμπληρώματα διατροφής, ενταγμένοι ή ενταγμένες στους κανόνες του φορμαλισμού μιας κοινωνίας που αγνοεί ότι η πλαδαρότητα της διανόησης, της διαλεκτικής και της ιδεολογικής αντιπαράθεσης πλεονεκτεί του αδωνικού φορμαλισμού που εμπνέεται από την ομορφιά, αγνοεί τη φθορά με το πέρασμα της συνήθειας και έχει περιορίσει τις αναζητήσεις του πνεύματος.  Σε όλο αυτό το μοντέλο το πρώτο ερώτημα που μπαίνει είναι «τι είναι ευτυχία;», «τι σας κάνει βαθιά ευτυχισμένους μέσα από τον τρόπο που περνάει η μέρα σας;». Ο Albert Camus στον «Ξένο» γράφει «μην αναβάλεις την ευτυχία για αργότερα , αν η ζωή κυλά με αναβολές χάνεται».

θα ήθελα κάποια στιγμή το βράδυ, εκεί που θα είστε μόνοι σας, να βάλετε να ακούσετε τη μουσική και τους στίχους από μια σειρά τραγούδια που σας προτείνω των τελευταίων 50 χρόνων. Αφουγκραστείτε τους στίχους και τη μουσική από  το «The sound of silence»,  Simon And Garfunkel και προσπαθήστε να ερμηνεύσετε με τα δικά σας θέλω τους στίχους αυτού του τραγουδιού, αφορά τα διλήμματα ενός νέου που αποφοίτησε από το κολέγιο (ταινία «Ο πρωτάρης»). Ακούστε τη μουσική και τους στίχους από το τραγούδι «Ο ταχυδρόμος πέθανε» του Μάνου Χατζιδάκη που γράφτηκε για τη θεατρική παράσταση «Απόψε αυτοσχεδιάζουμε» του Λουίτζι Πιραντέλλο. Προσπαθήστε να χορέψτε μόνοι σας ή με παρέα το τραγούδι «The Hotel California», των Eagles. Είναι το μπλουζ που χόρευαν οι γονείς σας που είχαν μετατρέψει τον έρωτα σε ερωτισμό και όχι σε σεξισμό. Ακούστε τη μουσική και τους στίχους από το τραγούδι «Αν θυμηθείς τ' όνειρό μου» του Μίκη Θεοδωράκη, αλλά όχι του στρατευμένου πολιτικοποιημένου Θεοδωράκη αλλά του μελωδικού και ερωτικού Θεοδωράκη. Ακούστε τα «Σκαθάρια»-“Beatles” και το «Yellow submarine» για να αφουγκραστείτε τα επαναστατικά σκιρτήματα της γενιάς των γονιών σας. Χορέψτε και τραγουδήστε το «Τρελή κι αδέσποτη» του Νίκου Παπάζογλου για να καταλάβετε ότι η χαρά και η ελευθερία είναι έξω στη ζωή και όχι στην οθόνη του κινητού, tablet, laptop και τέλος όταν ξαπλώσετε στο κρεβάτι ακούστε το μελωδικό «Εγώ δεν είμαι ποιητής» του Ν. Παπάζογλου επίσης για να προσγειώσετε την καθημερινότητα σας στις προσδοκίες της λυρικότητας που πρέπει να έχει η ζωή σας.

                Το επόμενο δίλημμα για την αλλαγή της καθημερινότητας είναι ότι πρέπει η γενιά σας να παλέψει για να γίνει η εκπαίδευση και η παιδεία εργαλείο μόρφωσης και καλλιέργειας και όχι μονάχα εφόδιο επαγγελματισμού που κυριαρχεί ακόμα και σήμερα σαν αποτέλεσμα γονεϊκών προσδοκιών που καταλήγουν σε ένα ακαδημαϊκό προλεταριάτο χωρίς επαγγελματική αξιοποίηση. Ο Κορνήλιος Καστοριάδης 30 χρόνια πριν είχε πει ότι το πανεπιστήμιο και το σχολείο θα πρέπει να έχει σαν στόχο να παράγει μορφωμένους και καλλιεργημένους ανθρώπους που ενδεχόμενα η επαγγελματική τους αποκατάσταση θα είναι από ανεξάρτητα μονοπάτια από αυτά της πρωτογενούς και της δευτερογενούς μόρφωσης. Είναι προτιμότερο ένας καλλιεργημένος ντελιβεράς ή ράπτης ή έμπορος πρώτων υλών ή καλλιεργητής από έναν δυστυχισμένο κομπιουτερά ή γιατρό που είναι αδύνατο να ζήσει μια ευτυχισμένη καθημερινότητα, άνεργος ή κακοπληρωμένος.

Οι φοιτητές τον Μάιο του 1968, διαδήλωναν για την αλλαγή της κοινωνίας με σύνθημα, La fantaisie au pouvoir , δηλαδή η φαντασία στην εξουσία, θα προτείνω σήμερα να παλέψουμε με σύνθημα, Soyez realistes, demandez L impossible, δηλαδή ας είστε ρεαλιστές να απαιτείτε το ακατόρθωτο.

Η καθημερινότητα σας όμως πρέπει να αλλάξει σε μια σειρά από συνήθειες και τρόπο ζωής. Η διατροφή σας πρέπει να γυρίσει σε πιο παραδοσιακές γευστικές φόρμες, τις συνταγές της μαμάς ή της γιαγιάς και όχι του τζάνκι φούντ του αμερικάνικου τρόπου ζωής γιατί είναι μια γελοία εικόνα να χτυπιέστε και να ιδρώνετε στα γυμναστήρια και το βράδυ να χτυπάτε δυο χάμπουργκερ. Είναι πολύ δελεαστικό αλλά συνάμα και επικίνδυνο να μπλέξετε με ουσίες, από την πιο αθώα που είναι το κάπνισμα, μέχρι τα πιο σύνθετα αναβολικά ή ναρκωτικά που πρώτα θα καταστρέψουν την ψυχή σας από την εξάρτηση, το συναίσθημα σας από την ανάγκη το να βρείτε την ουσία και στο τέλος αφού μετατρέψουν το κορμί σας σαν ζόμπι θα σας οδηγήσουν στο θάνατο. Γνωρίζω την περιέργεια της νιότης, να αποκτά νέες εμπειρίες όμως η ίδια η εμπειρία έχει τη διαβάθμιση της επικινδυνότητας. Αν σας δίνανε ένα περίστροφο με μια σφαίρα στην εξάσφαιρη θαλάμη θα το παίζατε ρουλέτα στρέφοντας την κάννη στο κεφάλι σας;  Αντίστοιχο παράδειγμα η ψευδαίσθηση του να δοκιμάσω μια φορά και μετά θα ξεφύγω. Στη δική σας γενιά πολλοί από εσάς έχουν σαν μέσο μετακίνησης τη μηχανή. Από το παπάκι ή τη βέσπα μέχρι την Enduro και τη χιλιάρα που βρυχάται. Θα ήταν όμως αδικία να μην προφυλάξετε τον εαυτό σας αλλά και τον συνεπιβάτη σας, άνδρα ή γυναίκα, με ένα κράνος προέκταση του κορμιού σας και όχι αξεσουάρ της μηχανής σας.  Ερωτευτείτε και κάντε έρωτα όταν νιώσετε ένα σκίρτημα στο συναίσθημα, ανακαλύψτε την ηδονή μέσα από τον ερωτισμό και όχι μέσα από το sexting του one night stand που ουσιαστικά μετατρέπει τον έρωτα σε fast food και βέβαια προφυλάξτε τον εαυτό σας και τον/την σύντροφο σας από ανεπιθύμητα νοσήματα ή εγκυμοσύνες.

Στις ανθρώπινες σχέσεις το χάσμα των γενεών που έχεις και βιώνεις με τον δάσκαλο σου, τον καθηγητή σου, τον πατέρα και την μητέρα σου είναι μια πραγματικότητα που ανακυκλώνεται σε κάθε γενιά, αλλά είσαι τυχερός γιατί η γενιά των γονιών σου είναι η γενιά της ιστορικής αμφισβήτησης που προσπάθησε να χτίσει έναν κόσμο ειρηνικό, πιο ισότιμο, πιο ισόνομο και ακόμα κι αν δεν τα κατάφερε έχει πιο ανοιχτά αυτιά για να ακούσει τα όνειρα σου επειδή και η ίδια γενιά αυτή είχε όνειρα..

Η σημερινή σου κοινωνική ένταξη θα έχει δυσκολίες λόγω της ανεργίας, της οικονομικής κρίσης που έδωσε τροφή να ξαναρχίσει να κυριαρχεί πανευρωπαϊκά ο συντηρητισμός και η αυταρχία πράγμα που οδήγησε στη δημιουργία φαινομένων όπως ο χουλιγκανισμός, ο ρατσισμός και ο ατομισμός που θα δημιουργήσουν προβλήματα στη δική σου καθημερινότητα. Αναζήτησε την ισορροπία, στις διάφορες μεταφυσικές σου ανησυχίες είτε προσεγγίζοντας τη θρησκεία σου είτε τα ιδεολογικά ρεύματα της εποχής που σέβονται τον άνθρωπο, την ανθρώπινη διαφορετικότητα και παλεύουν να εξαλείψουν τον πόνο, την πείνα, την προσφυγιά και την αρρώστια. Εντάξου σε εθελοντικές οργανώσεις και βοήθησε, μοιράσου το γέλιο, τη λύπη, το κλάμα, την ήττα και την ευτυχία. Μην αφήσεις κανέναν να ψαλιδίσει τα όνειρα σου, «Είμαι δεκαεξάρης σας γαμώ τα Λύκεια» έγραψε ο Διονύσης Σαββόπουλος σε ένα τραγούδι του το 1981 και εγώ προσωπικά σαν επίλογο θέλω να σου πω «Μπορείς να τρέξεις, να ξεφύγεις από όλα εκτός από αυτά που κουβαλάς μέσα σου».

Copyright © hipec.gr 2012 | Developed by Dr. Graphics